رباعی شمارهٔ ۱۲۰۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بر ارزش آزادی تأکید می‌کند و می‌گوید تا وقتی که خودم زندگی ساده‌ای مثل خوردن دوغ و داشتن کاسه‌ام را داشته باشم، هیچ چیز دیگر نمی‌تواند مهم‌تر از آزادی‌ام باشد. حتی اگر به خاطر وضع مالی‌ام مجبور به سکوت یا تحمل شرایط سخت باشم، هرگز آزادی را در مقابل بندگی و ذلت نخواهم فروخت.
تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشموالله که به انگبین کس نندیشم
هوش مصنوعی: تا زمانی که ظرف دوغ خودم در دستم باشد، به هیچ کسی فکر نمیکنم.
ور بی‌برگی به مرگ مالد گوشمآزادی را به بندگی نفروشم
هوش مصنوعی: اگرچه در سختی و بدون سود باشم، هرگز آزادی خود را به خاطر مقام و بندگی از دست نخواهم داد.