تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۲۱۴

خیزید که تا بر شب مهتاب زنیمبر باغ گل و نرگس بیخواب زنیم
کشتی دو سه ماه بر سر یخ راندیموقت است برادران که بر آب زنیم