رباعی شمارهٔ ۱۲۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساسات درونی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر لحظه‌ای در آتش عشق شعله‌ور شود، آرزو دارد که بتواند محبوبش را فراموش کند. همچنین، او به دنبال راهی است که با نوشیدن، بتواند حالتی مستی به خود بگیرد تا از عقل و اندیشه دور شود و به یاد محبوبش نماند.
در آتش خویش چون دمی جوش کنمخواهم که دمی ترا فراموش کنم
هوش مصنوعی: در دل آتش احساسات خود، هر لحظه که به جوش بیایم، آرزو دارم که برای یک لحظه هم که شده، تو را فراموش کنم.
گیرم جانی که عقل بیهوش کنددر جام درآئی و ترا نوش کنم
هوش مصنوعی: میدانم که اگر احساسی عمیق و بیخودکننده نصیبم شود، آنچنان غرق شگفتی و عشق میشوم که میخواهم تو را در خود جذب کنم و لحظه‌ای را با تو بگذرانم.