رباعی شمارهٔ ۱۲۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در باغ مشغول چیدن گل‌هاست و از دیدن باغبان ترس دارد. او صدای شیرین باغبان را می‌شنود و متوجه می‌شود که ارزش گل‌ها برای او کمتر از ارزش خود باغ است. به طور کلی، شعر احساس ترس و ارزیابی ارزش‌ها را در ارتباط با طبیعت و زیبایی نشان می‌دهد.
در باغ شدم صبوح و گل می‌چیدموز دیدن باغبان همی ترسیدم
هوش مصنوعی: در باغ بودم و صبحانه میخوردم و گل‌ها را میکندم، اما از دیدن باغبان ترس داشتم.
شیرین سخنی ز باغبان بشنیدمگل را چه محل که باغ را بخشیدم
هوش مصنوعی: از باغبان صحبتهای شیرینی را شنیدم و متوجه شدم که برای گل چه جایی مناسب است، چرا که من باغ را به او سپردم.