رباعی شمارهٔ ۱۲۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز عشق و فداکاری می‌کند. او می‌گوید که اگر در عشق معشوق دلش را بدهد و جانش را بگیرد، باز هم هرچه بدهد بیشتر از آن می‌گیرد. همچنین بیان می‌کند که اگر زلف معشوق در چنگش بیافتد، از همه جلوه‌های دنیا برای به دست آوردن آن لحظه ارزشمند فاصله می‌گیرد.
در عشق تو گر دل بدهم جان ببرمهرچه بدهم هزار چندان ببرم
هوش مصنوعی: اگر در عشق تو دل را بدهم و جانم را بگیرم، هر چه هم که ببخشیم، هزار برابر بیشتر از آن میخواهم.
چوگان سر زلف تو گر دست دهداز جمله جهان گوی ز میدان ببرم
هوش مصنوعی: اگر دستتافتهی زلف تو بر ستم بیفتد، از میان همه جهان، من همه را از میدان کنار میزنم.