رباعی شمارهٔ ۱۲۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی از نواقص و بی‌توجهی نسبت به خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی لباس و ظاهرش به قیمتی ناچیز فروخته شده‌اند و این نشان‌دهنده‌ی کم‌ارزشی اوست. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نامش را در دنیا نشنیده است و این حس بی‌هویتی و بی‌اعتباری را به وضوح بیان می‌کند. در نهایت، او با تأکید بر هیچ بودن خود، احساس تنهایی و عدم‌اهمیت را منتقل می‌کند.
دستارم و جبه و سرم هر سه به همقیمت کردند به یک درم چیزی کم
دستار و جامهام و سرم هر سه را با هم قیمت کردند؛ چیزی کمتر از یک درم شد.
نشنیدستی تو نام من در عالممن هیچکسم هیچکسم هیچکسم
آیا تا به حال نام مرا در دنیا نشنیدهای؟ نام من هیچ‌کس است هیچ‌کس است هیچ کس است.