رباعی شمارهٔ ۱۲۴۴
هوش مصنوعی: شاعر از زمانی که عاشق معشوق شده، به یاد میآورد که چقدر در عشق خود باخته است. او از معشوق میخواهد که با حالتی سرمست و شاداب به سراغ دلش بیاید، زیرا همه چیزش را به خاطر او فدای عشق کرده است.
زان دم که ترا به عشق بشناختهامبس نرد نهان که با تو من باختهام
هوش مصنوعی: از آن لحظهای که تو را به عشق شناختم، بازیهای پنهانی زیادی با تو انجام دادهام و در همه آنها باختهام.
بخرام تو سرمست به خرگاه دلمکز بهر تو خرگاه بپرداختهام
هوش مصنوعی: به آرامی و با شادی در دل من گام بزن، زیرا به خاطر تو همه چیز را در دل خود آماده کردهام.