رباعی شمارهٔ ۱۲۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از ابتدا که به موضوع عاشقی گوش کرده، جان و دلش را فدای عشق کرده است. او فکر میکند که عاشق و معشوق دو هویت جداگانهاند، در حالی که در حقیقت آنها یکی هستند و او در این موضوع دچار تردید و نادانی بوده است.
ز اول که حدیث عاشقی بشنودمجان و دل و دیده در رهش فرسودم
هوش مصنوعی: از همان ابتدا که قصهی عشق را شنیدم، جان و دل و چشمانم را در راه او فدا کردم.
گفتم که مگر عاشق و معشوق دواندخود هر دو یکی بود من احول بودم
هوش مصنوعی: من به خودم گفتم که شاید عاشق و معشوق هر دو یکی هستند، اما من در درک این موضوع ناتوان هستم.