رباعی شمارهٔ ۱۲۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شادی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق مانند جامی است که او را خوشحال می‌کند. او عشق را به عروسی تشبیه کرده و خود را در حال شادی و خوشحالی می‌داند. شاعر به عشق سوگند می‌خورد و می‌گوید که اگر روزی بی‌عشق باشد، احساس کسالت و بی‌حوصلگی خواهد کرد.
عشق است قدح وز قدحش خوشحالماو راست عروسی و منش طبالم
هوش مصنوعی: عشق، همچون جامی است که از آن مینوشم و خوشحالم که او عروسی است، در حالی که من هم در این شادی سهمی دارم.
سوگند بدان عشق که بطال گر استکانروز که طبال نیم بطالم
هوش مصنوعی: به عشق قسم، که بیهوده نیست، روزی که من بیکار و بیخبر از کار دنیا بودم.