تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۲۷۴

گر باده نهان کنیم بو را چه کنیموین حال خمار و رنگ و رو را چه کنیم
ور با لب خشک عشق را خشک آریماین چشمهٔ چشم همچو جو را چه کنیم