رباعی شمارهٔ ۱۲۸۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، گویا شاعر درباره‌ی عشق و دل‌بستگی صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر دل و جانش را تقدیم کند، چه چیزی از او انتظار می‌رود. او خود را بنده‌ای می‌داند که نمی‌داند هدف معشوق چیست تا بتواند به آن هدف برسد. به نوعی، این شعر بیانگر جستجوی معنا و جهت در زندگی عاشقانه است.
گر دل دهم و از سر جان برخیزمجان بازم و از هر دو جهان برخیزم
هوش مصنوعی: اگر دل را به کسی بدهم و جانم را هم فدای او کنم، دوباره به زندگی بازمیگردم و از هر دو دنیا جدا میشوم.
من بنده به خوی تو نمیدانم زیستمقصود تو چیست تا از آن برخیزم
هوش مصنوعی: من به وفاداری و خصوصیات تو آشنا نیستم و نمیدانم هدف تو از زندگی چیست تا بتوانم از آن آگاه شوم و از آن دست بکشم.