رباعی شمارهٔ ۱۲۸۰
هوش مصنوعی: این اشعار به ارتباط عمیق و نزدیکی که شاعر با محبوبش دارد اشاره دارد. او خود را در دریا و صحرا به محبوبش مرتبط میسازد و میگوید که وجودش از وجود محبوبش جدا نیست. این پیوند عاطفی و معنوی به وضوح در بیان شاعر نمود یافته است.
گر دریائی ماهی دریای توامور صحرائی آهوی صحرای توام
هوش مصنوعی: اگر تو دریایی، من هم ماهی آن دریا هستم و اگر تو بیابانی، من هم آهو آن بیابانم.
در من میدم بندهٔ دمهای توامسرنای تو سرنای تو سرنای توام
هوش مصنوعی: من در درونم بهنوعی وابسته به تو هستم و صدای تو برای من مانند نوایی شیرین و دلنشین است.