رباعی شمارهٔ ۱۲۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ترسهای خود صحبت میکند. او میگوید که از بیوفایی و آسیبهای احتمالی از جانب محبوبش میترسد و نگران از دست دادن عشق و زیباییهای آن است. با اشاره به سایه خود، نشان میدهد که حتی از خطرات ناشی از خود نیز هراسان است.
کردیم قبول و من ز رد میترسمدر خدمت تو ز چشم بد میترسم
هوش مصنوعی: میگوید که من به این ارتباط رضایت دادهام و از اینکه در کنار تو هستم، نگرانم. احساس میکنم که ممکن است از چشم بد دیگران آسیب ببینم.
از بیم زوال آفتاب عشقتحقا که من از سایهٔ خود میترسم
هوش مصنوعی: به خاطر ترس از این که عشق تو رنگ ببازد، واقعا از خودم و سایهام نیز میترسم.