رباعی شمارهٔ ۱۲۹۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که اگر محبوبش دشمن شود، او را عذاب می‌دهند. همچنین اگر محبوب در حالت بدی باشد، از او دوری خواهند کرد و در صورتی که محبوب در حالتی خوب و زیبا باشد، دوباره او را به دردسر می‌اندازند. به طور کلی، این اشعار از نوسان احساسات و رفتارهای انسان‌ها در روابط عاطفی سخن می‌گوید.
گر یار کنی خصم تواش گردانیمهر لحظه به نوعی دگرت رنجانیم
هوش مصنوعی: اگر تو به دوستت محبت کنی، ما نیز هر لحظه به نوعی به دشمنی او خواهیم پرداخت و او را آزار خواهیم داد.
گر خار شدی گل از تو پنهان داریمور گل گردی در آتشت بنشانیم
هوش مصنوعی: اگر به زشتی و بدی تبدیل شوی، زیباییات را از دیگران پنهان میکنیم و اگر به خوبی و زیبایی تبدیل شوی، در آتش امتحان خواهی شد.