رباعی شمارهٔ ۱۲۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که اگر به خاطر غیوران تو کمتر به خانهات میآیم، دلیلش ترس از آنهاست. تو همیشه در فکر من هستی و هر زمان که به یاد تو میافتم، در دل خودت را جستجو میکنم.
گر من به در سرای تو کم گذرماز بیم غیوران تو باشد حذرم
هوش مصنوعی: اگر من به خانهات کم سر بزنم، این به خاطر ترس از غیرت و حساسیتهای توست.
تو خود به دلم دری چو فکرت شب و روزهرگه که ترا جویم در دل نگرم
هوش مصنوعی: هر روز و شب، وقتی به تو فکر میکنم، احساس میکنم که یک در قدیمی در قلب من باز میشود. هر بار که تو را میجویم، در دلم به تو میاندیشم.