رباعی شمارهٔ ۱۲۸۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تمجید از معشوق می‌پردازد و می‌گوید اگر تو چون ماه در آسمان بدرخشی، من دیگر به تو نگاه نمی‌کنم. اگر در بخت من لباسی بپوشی، آن را به سمت تو برنمی‌برم. همچنین، اگر از کنار کوی تو عبور کنم، از تو می‌خواهم که به من بگویی چطور مانند ماری بر سرم کوبید. در اینجا احساس عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق به تصویر کشیده شده است.
گر ماه شوی بر آسمان کم نگرمور بخت شوی رخت بسویت نبرم
هوش مصنوعی: اگر تو به مانند ماه بر آسمان نورانی شوی، کمتر به تو نگاه میکنم و اگر بخت تو هم به سمت من بیاید، باز هم به تو توجه نخواهم کرد.
زین بیش اگر بر سر کویت گذرمفرمای که چون مار بکوبند سرم
هوش مصنوعی: اگر بیشتر از این بر دروازهات بگذرم، خواهش کن که مثل مار به سرم ضربه بزنند.