رباعی شمارهٔ ۱۲۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عظمت و ارزش روح انسانی می‌پردازد. او خود را به عنوان گنجینه‌ای از اسرار الهی و دریایی از گوهرهای نامتناهی معرفی می‌کند. با اشاره به وجود خود از ماه تا ماهی، نشان می‌دهد که انسان می‌تواند به درجات بالای معنوی برسد و در جایگاه پادشاهی قرار گیرد. این شعر بر ارزش وجودی و توانایی‌های بی‌نهایتمان تاکید دارد.
گنجینهٔ اسرار الهی مائیمبحر گهر نامتناهی مائیم
هوش مصنوعی: ما خزانهدار رازهای الهی هستیم و مانند دریای بزرگی هستیم که جواهرات بیپایانی را در خود دارد.
بگرفته ز ماه تا به ماهی مائیمبنشسته به تخت پادشاهی مائیم
هوش مصنوعی: ما به زیبایی و جذابیتی شبیه به ماه و ماهی دست یافتهایم، و در جایگاه والایی مانند پادشاهی نشستهایم.