رباعی شمارهٔ ۱۳۰۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناامیدی و بی‌نامیدی صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر لیلی (عشقش) به او توجهی نکند و بختش به او یاری ندهد، چه کاری از دستش برمی‌آید. او همچنین اشاره می‌کند که اگر نتواند با ثروت و قدرت جهانی را به دست آورد، در چنین شرایطی مستقلاً چه کند. به طور کلی، احساس یأس و ناتوانی در مواجهه با مشکلات زندگی در این ابیات مشهود است.
لیلم که نهاری نکند من چکنمبختم که سواری نکند من چکنم
هوش مصنوعی: اگر شب من را به صبح نرساند، چه کار کنم که هیچ کس به من کمک نمیکند؟
گفتم که به دولتی جهانرا بِخرماقبال چو یاری نکند من چکنم
هوش مصنوعی: گفتم که با قدرت و ثروت، دنیا را در اختیار بگیرم، اما اگر بخت و اقبال یاری نکنند، چه کاری از دستم برمی‌آید؟