رباعی شمارهٔ ۱۳۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان میکند که ما از دنیای مادی و جسمانیت دل بریدیم و عشق و محبت را از سرنوشت و دنیا جدا کردیم. او اشاره دارد به اینکه دنیا و کبر آن را پشت سر گذاشته و از طریق دل، به حقیقت و معنویت دست یافتیم.
مائیم که دل ز جسم و جوهر کندیممهر از فلک و جهان اغبر کندیم
هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که عشق و محبت را از دنیای مادی و ظاهری جدا کردهایم و اهمیت عشق را فراتر از فراز و نشیبهای زندگی دنیوی میدانیم.
از کبر جهان سبال خود میمالیداز دولت دل سبلت او را کندیم
هوش مصنوعی: از خودبزرگبینی دنیا، غرور خود را به نمایش میگذارند، اما از خوشی و موفقیت دل، او را از این حالت خارج کردیم.