رباعی شمارهٔ ۱۳۲۷
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر ارتباط عمیق و نیازمندی بین دو طرف است. سخنگو به معشوق می‌گوید که از او دور نشود، زیرا او خریدار عشق اوست و وجودش به نوعی به زیبایی و نور دیدار معشوق وابسته است. همچنین اشاره می‌کند که رونق و زندگی او به خاطر محبوبش است و در این بازار عشق، خود را به‌عنوان یک عامل مهم و موثر معرفی می‌کند.
مگریز ز من که من خریدار توامدر من بنگر که نور دیدار توام
هوش مصنوعی: از من دور نشو، زیرا من خواهان تو هستم. در من نگاه کن که من روشنایی و روشنی حضور تو را دارم.
در کار من آ که رونق کار توامبیزار مشو ز من که بازار توام
هوش مصنوعی: من در کار تو به رونق افتادهام، پس از من دلگیر نشو؛ زیرا من خود بازار و رونق تو هستم.