رباعی شمارهٔ ۱۳۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تمثیل دریا و قطره اشاره می‌کند. او خود را به عنوان دریا معرفی می‌کند و قطره را نمادی از جزئی از وجودش می‌داند. همچنین بیان می‌کند که اگرچه او به ظاهر کوچک و ناچیز به نظر می‌رسد، اما حقیقتاً بخشی از یک کل بزرگ‌تر است. به طور کلی، این ابیات مفهوم وحدت وجود و جستجوی حقیقت را به تصویر می‌کشند.
من بحر تمامم و یکی قطره نیماحول نیم و چو احولان غره نیم
هوش مصنوعی: من همه هستی را در خود دارم و فقط بخشی از وجودم مانند یک قطره است. من هرگز به ظاهر و اندک بودن خود مغرور نمیشوم، مانند کسانی که فقط به حجم کم خود توجه میکنند.
گویم به زبان حال و هر یک ذرهفریاد همی کند که من ذره نیم
هوش مصنوعی: میخواهم بگویم که حتی اگر به ظاهر کوچک و ناچیز به نظر بیایم، هر ذرهای از وجودم به نوعی فریاد میزند که من تنها یک ذره نیستم و ارزش بیشتری دارم.