رباعی شمارهٔ ۱۳۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که اگر معشوق بخواهد یا نخواهد، او همچنان به وفا و محبتش ادامه میدهد. او به دنبال آب حیات و جاودانگی است و معشوق را همان آب حیات میداند که برای او آمده است.
من کاستهٔ وفای آن مهرویمگر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم
هوش مصنوعی: من به وفای آن معشوق زیبا کم شدهام، اگر بخواهد و اگر نخواهد.
زو آب حیات ابدی میجویماو آب حیات آمده و من جویم
هوش مصنوعی: من به دنبال آب حیات ابدی هستم، در حالی که او خود آن آب حیات است و من هنوز به دنبالش میگردم.