رباعی شمارهٔ ۱۳۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساسات و تجربیات خود در مواجهه با عشق و ناامیدی سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که قواعد و قوانین عشق و رنج را نادیده می‌گیرد و نشان می‌دهد که توبه‌هایش را نیز که پیش‌تر با صداقت انجام داده بود، اکنون به راحتی می‌شکند. این بیان نشان‌دهنده درگیری‌های داخلی و تضادهای احساسی اوست.
من قاعدهٔ درد و دوا می‌شکنممن قاعدهٔ مهر و جفا میشکنم
هوش مصنوعی: من قوانین و نُرمهای درد و درمان را زیر پا میگذارم و همچنین قواعد عشق و ظلم را نقض میکنم.
دیدی که به صدق توبه‌ها میکردمبنگر که چگونه توبه‌ها میشکنم
هوش مصنوعی: من به درستی و با صداقت بارها توبه کردم، اما اکنون ببین که چقدر آسان توبهام را میشکنم.