رباعی شمارهٔ ۱۳۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که وقتی به محبوبش می‌نگرد، آنچنان تحت تأثیر قرار می‌گیرد که از حال خود بی‌خبر شده و به شدت دچار وسوسه و اندیشه می‌شود. به‌علاوه، زیبایی و جذبه یک موی معشوق چنان او را مجذوب می‌کند که تمام وجودش را به هم می‌ریزد.
یک دم که ز دیدار تو یک سو افتماز وسوسه اندیشه به صد کو افتم
هوش مصنوعی: به محض اینکه یک لحظه از دیدار تو دور شوم، تمام افکار و وسوسهها به سراغم میآیند و مرا به شدت میآزارد.
از دیدن روی تو چنان گردانمکز جنبش یک موی تو در رو افتم
هوش مصنوعی: از تماشای چهرهات به قدری شگفتزده میشوم که حتی با کوچکترین حرکتی از موی تو، دچار حیرت و افتادگی میشوم.