رباعی شمارهٔ ۱۳۹۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حس ناامیدی و بی‌معنایی زندگی بدون وجود محبوب است. شاعر می‌گوید که زندگی بدون محبوبش حرام است و هر لحظه‌ای که بدون او بگذرد، به مرگ شباهت دارد. در واقع، او زندگی را با حضور محبوبش معنا می‌کند و بی‌او آن را خالی و بی‌ارزش می‌داند.
ای بی‌تو حرام زندگانی کردنخود بی‌تو کدام زندگانی کردن
هوش مصنوعی: زندگی کردن بدون تو، مثل حرام کردن زندگی است. بدون تو چگونه میتوانم زندگی کنم؟
هر عمر که بی‌رخ تو بگذشت ای جانمرگست و به نام زندگانی کردن
هوش مصنوعی: هر لحظه‌ای که بدون دیدن تو میگذرد، برایم مانند مرگ است، و فقط به خاطر نام زندگی میتواند ادامه یابد.