رباعی شمارهٔ ۱۳۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمجید از روح پاک و جسم مقدس میپردازد که از غمها رهایی یافته است. او عشق را به عنوان آتش زنده معرفی میکند که باعث سوزش درون فرد میشود و در نهایت به جنت و بهشت واقعی میانجامد.
ای جان منزه ز غم پالودنوی جسم مقدس ز غم فرسودن
هوش مصنوعی: ای جان پاک و خالی از غم، بهخوبی میتوانی روح خود را پاک کنی و جسم مقدس تو با غم فرسوده نمیشود.
ای آتش عشقی که در آن میسوزیخود جنت و فردوس تو خواهد بودن
هوش مصنوعی: ای عشق، تو همچون آتش سوزانی هستی که در دل خودت به آن مشغولی. در حقیقت، خود تو بهشتی و مکانی از آرامش و شادی خواهی بود.