رباعی شمارهٔ ۱۴۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که اگرچه دیگران برای او اهمیت ندارند، اما او می‌داند که ممکن است دیگران هم به او آسیب برسانند. او خود را در مقام یک باد می‌بیند که در مسیر زندگی قرار گرفته و از این وضعیت آزرده است. در نهایت، او از این واقعه ناراحت و افسرده است.
ای خورده مرا جگر برای دگراندانم که همین کنی برای دگران
هوش مصنوعی: ای دل من، میدانم که برای دیگران هم همینطور که برای من زجر میکشی، از آنها هم میکشی و ناراحت میشوی.
من باد رهی بدم تو راهم دادیمن رستم از این واقعه وای دگران
هوش مصنوعی: من مانند باد راهی بودم که تو مسیر زندگیام را روشن کردی، من شجاع و قهرمان این ماجرا هستم و وای به حال دیگران.