رباعی شمارهٔ ۱۴۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوست میخواهد که او را بپذیرد و جانش را تسخیر کند. خواستهاش این است که با عشق و جذبهاش، او را از دنیا و هر آنچه که باعث آرامش اوست، دور کند و به درون آتش عشقش بسوزاند.
ای دوست قبولم کن و جانم بستانمستم کن و از هر دو جهانم بستان
هوش مصنوعی: ای دوست، مرا بپذیر و جانم را بگیر. مرا مست کن و از هر دو دنیا، نیکبختیام را بستان.
با هرچه دلم قرار گیرد بی توآتش به من اندر زن و آنم بستان
هوش مصنوعی: هر چیزی که برای دلم آرامش بیاورد، اگر تو در آن نباشی، به من آسیب بزند و آن را از من بگیر.