رباعی شمارهٔ ۱۴۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت و تاثیرات وجودی و روحانی خالق بر جان و دل انسان است. شاعر بیان می‌کند که وجود خداوند سبب شده است که صفات عالی در جان انسان تجلی پیدا کند و عقل و دل به واسطه او به کمال برسند. در نهایت، تمام جنبه‌های وجودی انسان به نوعی وابسته به روح و صفات الهی است.
ای عالم دل از تو شده قابل جانحل کرده صفات ذات تو مشکل جان
هوش مصنوعی: ای عالم، دل من به واسطه تو قابلیت دریافت جان را پیدا کرده است و صفات ذات تو را بر روح من روشن کردهای.
عقل و دل و فهم از تو شده حاصل جانجان جانی و عقل جان و دل جان
هوش مصنوعی: عقل و دل و درک من از وجود تو به دست آمده است. تو هستی که جانم را زنده نگه میداری و عقل و دل من را پر معنا میکنی.