رباعی شمارهٔ ۱۴۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس گرسنگی و تمنا برای وصال محبوب اشاره دارد. شاعری با تصویری از دلیران دنیا که به خاطر فاصله با محبوبشان لرزان هستند، به زیبایی و جذابیت چشم و موی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که شیران نیز به زلف او وابسته‌اند. در کل، غزل احساسات عمیق غم و فراق را با تصاویری زنده بیان می‌کند.
ای گرسنهٔ وصل تو سیران جهانلرزان ز فراق تو دلیران جهان
هوش مصنوعی: ای کسی که تشنه وصالت هستی، در حالی که جهان از فراق تو ترسیده و لرزان است، دلیران نیز در این دنیای پریشان تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
با چشم تو آهوان چه دارند به دستای زلف تو پای‌بند شیران جهان
هوش مصنوعی: چشمهای تو چنان魅ی دارند که آهوان را به خود جذب میکنند و زلفهای تو به اندازهای قوی و جذاباند که شیران را هم اسیر میسازند.