رباعی شمارهٔ ۱۴۵۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و ارتباط عمیق خود با محبوب اشاره می کند. او از جوش و خروش عشق می‌گوید و بیان می‌کند که همانند شراب که در قوام خود می‌ماند، عشق او نیز پایداری دارد. او تأکید می‌کند که نه تنها جدا از محبوب نیست، بلکه آن دو به هم آمیخته‌اند و در واقع در یکدیگر ناپدید شده‌اند.
چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو منچون می به قوام خود رسیدم ز تو من
هوش مصنوعی: وقتی که به جوشش و شعف عشق تو پی بردم، مانند می که به حالت و قوام خود رسیده است، من نیز به بهبود و پختگی از تو رسیدم.
نی نی غلطم که تو می و من آبمآمیخته‌ایم و ناپدیدم ز تو من
هوش مصنوعی: من نمیتوانم بگویم که اشتباه میکنم، زیرا تو و من مثل شراب و آب به هم آمیختهایم و اکنون از تو پنهان شدهام.