رباعی شمارهٔ ۱۴۵۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حالتی اشاره می‌کند که پس از رهایی از خودخواهی و وابستگی به دیگران، فرد می‌تواند از جمال الهی لذت ببرد. وقتی که شخص به مرحله‌ای از وجود رسیده که خود و دیگران را فراموش کرده، می‌تواند نسبت به حقایق الهی بی‌وقفه و آزادانه بپردازد و ندای الهی را در دل خود احساس کند. این اشاره به رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به تعالی روحی دارد.
چون بنده نه‌ای ندای شاهی میزنتیر نظر آنچنانکه خواهی میزن
هوش مصنوعی: اگر بنده نیستی، میتوانی با آزادی کامل به آرزوهایت بپردازی و به طوری که میخواهی، به هدفهایت برسید.
چون از خود و غیر خود مسلم گشتیبی‌خود بنشین کوس الهی میزن
هوش مصنوعی: وقتی از خود و دیگران رها شدی و به حالت بیخودی رسیدی، حالا وقت آن است که به صدای الهی گوش بدهی و از این آگاهی لذت ببری.