تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۴۶۴

در حضرت توحید پس و پیش مداناز خویش مدان خالی و از خویش مدان
تو کج نظری هرچه درآری به نظرهیچ است همه ز آتشی بیش مدان