رباعی شمارهٔ ۱۴۷۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که در میانه زمین نشسته و از هیچ یک از مفاهیم و باورهای دینی، جهانی و واقعی همچون کفر، اسلام، حق، حقیقت و شریعت بی‌نیاز است. این شخص به نوعی از قید و بندهای دنیا رهاست و به بیان دیگر، او فراتر از تمام این محدودیت‌ها و تعارضات قرار دارد.
رندی دیدم نشسته بر خنگ زمیننه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین
هوش مصنوعی: دوستی را دیدم که بر زمین خشک و بیحالت نشسته بود. او نه به خدا و نه به غیر آن، نه به دنیا و نه به دین تعلق داشت.
نی حق نه حقیقت نه شریعت نه یقیناندر دو جهان کرا بود زهرهٔ این
هوش مصنوعی: در دو جهان، هیچکس نمیتواند به حق و حقیقت و شریعت و یقین دست یابد. این موضوع به قدری دشوار است که کسی جرات شناختن آن را ندارد.