رباعی شمارهٔ ۱۴۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر ابراز می‌کند که شب بدون معشوقش برایش بی‌معناست و او به یاد غمِ این معشوق نمی‌تواند آرامش داشته باشد. خوابش به دلیل دوری از محبوبش مختل شده و حتی روز نیز برایش تاریک است، چرا که معشوق در کنار او نیست. در واقع، حضور معشوق برای او تنها زمانی که شب است و زمانی که روز است، اهمیت دارد و بدون او هیچ کدام از این زمان‌ها نمی‌توانند شادی‌بخش باشند.
شب رفت و نرفت ای بتِ سیمین‌برِ منسودای مناجات غمت از سرِ من
هوش مصنوعی: شب سپری شد اما افکار و اشتیاق من به ذکر و یاد تو همچنان در دل من باقی مانده است.
خواب شب من توی و نور روزمنه روز و نه شب چون تو نباشی برِ من
هوش مصنوعی: زندگی من بدون تو مثل خواب شب است و روزم بیروح و بی‌معناست. نه شب برایم خوشایند است و نه روز، چون تو در کنارم نیستی.