رباعی شمارهٔ ۱۵۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به مالکیت و ارتباط انسان با چیزهای پیرامونش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که همه چیزهایی که انسان دارد، از جمله خانه، لباس، نان، جسم، دیده و جان، از آن اوست. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که برخی از مفاهیم و وجودها را نمی‌توان به راحتی گفت یا توضیح داد، زیرا برای درک آن‌ها نیاز به زمان، مکان و هم‌نشینی است. در واقع، وجود انسان و اجزای آن به هم وابسته هستند و همه‌چیز در این دنیا رابطه‌ای پیچیده دارد.
هم خانه از آن اوست و هم جامه و نانهم جسم از آن اوست همه دیده و جان
هوش مصنوعی: همه چیز در این دنیا، از جمله خانه، لباس و نان، متعلق به اوست و حتی جسم و روح نیز از آن او هستند.
وان چیز دگر که نیست گفتن امکانزیرا که زمان باید و اخوان و مکان
هوش مصنوعی: چیزی را که نمی‌توان دربارهاش صحبت کرد، نمی‌توان بیان کرد؛ زیرا برای گفتن آن به زمان و مکان و شرایط خاصی نیاز است.