رباعی شمارهٔ ۱۵۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق صحبت می‌کند که هم نور و آرامش اوست و هم منبع فتنه و آشفتگی. او از معشوق می‌پرسد که چه نشانی از دوست دارد، چرا که نشانی از دوست واقعی در دست نیست. به طور کلی، ابیات به تضادهای عشق و جست‌وجو برای شناخت محبوب اشاره دارد.
هم نور دل منی و هم راحت جانهم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان
هوش مصنوعی: تو هم روشنی قلب منی و هم مایه آرامش جانم. هم باعث آشفتگی و به وجود آورنده مشکلاتی، و هم خود نمادی از این فتنهها.
ما را گوئی چه داری از دوست نشانما را از دوست بی‌نشانیست نشان
هوش مصنوعی: تو میگویی که چه نشانی از دوست داری، اما ما از دوست هیچ نشانهای نداریم.