رباعی شمارهٔ ۱۵۶۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساس حقارت و عشق عمیق نسبت به معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که کسی که لاغر و نحیف شده است، نمی‌تواند به قلب معشوق نزدیک شود. او از تلاش برای نزدیک شدن به معشوق و در عین حال خروج از دایره عشق و محبتش می‌گوید. به نوعی می‌توان فهمید که عشق و خدمت به معشوق، احساسات عمیق و گاهی ناامیدی را به همراه دارد.
در چرخ نگنجد آنکه شد لاغر توجان چاکر آن کسی که شد چاکر تو
هوش مصنوعی: آنکه به خاطر تو رنج و hardship کشیده و لاغر شده، نمی‌تواند در این دنیا محدود شود. او کسی است که به تو خدمت می‌کند و به خاطر تو جان خود را فدای می‌کند.
انگشت گزان درآمدم از در توانگشت زنان برون شدم از بر تو
هوش مصنوعی: من با تضرع و درخواست به درگاه تو وارد شدم و در حالی که دستم را به آستان تو میزدم، از کنار تو با خضوع و ادب خارج شدم.