رباعی شمارهٔ ۱۵۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خودشناسی و جستجوی درونی اشاره می‌کند. او از شخصی می‌پرسد که در عالم خیال و تصورات خود چه چیزهایی را دنبال می‌کند و چرا با احساس درد و رنج، به دنبال پاسخ‌های نامشخص است. شاعر همچنین به او یادآوری می‌کند که او از سر تا پا دارای حقیقت و ارزش است و باید به خود و هویت واقعی‌اش توجه کند. این شعر نگاهی عمیق به جستجوگری و آگاهی از خویشتن دارد.
در کوی خیال خود چه می‌پویی تووین دیده به خون دل چه می‌شویی تو
هوش مصنوعی: در جستجوی خیالهای خود چه هدفی داری و چرا چشمانت را با درد و عذاب متاثر میکنی؟
از فرق سرت تا به قدم حق داردای بی‌خبر از خویش چه می‌جویی تو
هوش مصنوعی: هر نقطه از وجود تو، از سر تا پا، دارای حق و اهمیت است. ای کسی که از حقیقت خود بیخبری، چه چیزی را در جستجوی خود خواهی یافت؟