رباعی شمارهٔ ۱۵۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف مردی می‌پردازد که بوی فقر از او به مشام می‌رسد و فقیران به خوبی می‌دانند که این فرد چه چیزهایی از خود به جا می‌گذارد. همچنین شاعر به قدرت و بزرگی خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که تمام آسمان و آنچه در آن است، همه به خواست و اراده خداوند ایجاد شده و هر کسی باید آنچه را نصیبش است، از او بگیرد.
مردی یارا که بوی فقر آید از اودانند فقیران که چها زاید از او
هوش مصنوعی: هر کسی که از او بوی فقر به مشام برسد، فقرا به خوبی می‌دانند که او چه چیزهایی را تولید می‌کند یا به چه چیزی میانجامد.
ولله که سماء و هرچه در کل سما استیا بند نصیب هرچه میباید از او
هوش مصنوعی: به خدا قسم که آسمان و هر چیزی که در آن وجود دارد، نصیب و سرنوشت هرکس را از او میگیرد.