رباعی شمارهٔ ۱۵۹۲
هوش مصنوعی: این شعر دربارهای است که شاعر با خیال محبوبش مست و شاداب شده و از او میخواهد که جام باده را تا آخر بنوشد و در جمع مستان خوش بگذراند. شاعر به حال و هوای نوشیدن و سکر پرداخته و احساساتی از سرخوشی را به تصویر میکشد.
آمد بر من خیال جانان ز پگهدر کف قدح باده که بستان ز پگه
هوش مصنوعی: ناگهان خاطره معشوق به یادم آمد، در حالی که در دستم جامی از شراب بود و می‌خواستم آن را بستانم.
درکش این جام تا به پایان ز پگهسرمست درآ میان مستان ز پگه
هوش مصنوعی: این شعر به معنای این است که از خوشی و سرخوشی زندگی بهره‌مند شو و از لحظات شاد و شگفت‌انگیز لذت ببر. مهم این است که در جمع دوستان و کسانی که در شادی و حال خوب به تو کمک می‌کنند، حضور داشته باشی و از این حال و فضا استفاده کنی. زندگی را به طور کامل تجربه کن و از خوشی‌های آن غافل نشو.