رباعی شمارهٔ ۱۵۹۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که در آن، وقتی به حقیقتی عمیق و ناب می‌رسد، افراد در کنار هم جمع می‌شوند و به گفتگو می‌پردازند. او بیان می‌کند که در این دنیا که توسط مشکلات و ناملایمات آشفته شده، باید بر روی تو تمرکز کنیم تا به حالت آرامش و مستی دست یابیم.
آن دم که رسی به گوهر ناسفتهسرها به هم آورده و سرها گفته
هوش مصنوعی: زمانی که به حقیقت اصلی و ارزشمند دست پیدا کنی، همه افراد به دور هم جمع می‌شوند و درباره آن به گفتگو می‌پردازند.
کهدان جهان ز باد شد آشفتهبرتو بجوی که مست باشی خفته
هوش مصنوعی: جهان به خاطر وزش باد در هم و آشفته شده است، پس در پی آن باش که در حالی آرام و مست باشی.