غزل شمارهٔ ۴۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف روزهای شادی و جشن‌های الهی می‌پردازد. او از عشق و وصال سخن می‌گوید و به زمان زکات و ادا کردن عشق اشاره می‌کند. شعری که برات و قدر خیالت را به عنوان دو عید معرفی می‌کند و از زیبایی‌های بهار و نشانه‌های حیات، مانند شکوفه‌ها و سبزپوشی درختان صحبت می‌کند.
شاعر از آمدن خبر عشق و دو شادی عروسان باغ سخن می‌گوید و به ارتباط بین دنیای مادی و معنوی اشاره می‌کند. همچنین، او به قیامت و روز حشر اشاره کرده و دعوت می‌کند که در باغ الهی حضور یابیم و آثار نور و زندگی را در آفرینش مشاهده کنیم. شعر در نهایت بر لزوم سکوت و گوش دادن در زمان عبادت تأکید دارد.
برات عاشق نو کن رسید روز براتزکات لعل ادا کن، رسید وقت زکات
هوش مصنوعی: زمانی که عشق و محبت در دل جوانه زده، اکنون وقت آن فرا رسیده که عشق خود را به نمایش بگذاری و احساساتت را به دیگران تقدیم کنی. اکنون زمان آن است که با سخاوت و صداقت، محبت خود را ابراز کنی.
برات و قدر خیالت دو عید چیست وصالچو این و آن نبود هست نوبت حسرات
هوش مصنوعی: دو روز خوشحالی و جشن برایت وجود دارد؛ یکی خیال تو و دیگری به دست آوردن تو. اما وقتی که وصال ما همچون گذشته به دست نیاید، تنها نوبت تأسف و حسرت خواهد بود.
به باغ‌های حقایق برات دوست رسیدز تخته‌بند زمستان شکوفه یافت نجات
هوش مصنوعی: دوست به باغ‌های حقیقت دست یافت و از سختیهای زمستان به بهاری تازه و نجات بخش رسید.
چو طوطیان خبر قند دوست آوردندز دشت و کوه برویید صد هزار نبات
هوش مصنوعی: وقتی طوطیها خبر شیرینی دوست را به مشام میرسانند، از دشت و کوه به روییدن هزاران گیاه و گل میانجامد.
دو شادی‌ست عروسان باغ را امروزوفات در بگشاد و خریف یافت وفات
وفات اول یعنی وفایت، دوستیات. خریف: فصل برگریزان
بیا که نور سماوات خاک را آراستشکوفه نور حق است و درخت چون مشکات
هوش مصنوعی: بیا تا زیبایی آسمانها را ببینیم که بر زمین سایه افکنده است. شکوفه‌ها نشانه نور حقیقت هستند و درختان مانند چراغی نورافشان به نظر میرسند.
جهان پر از خضر سبزپوش دانی چیستکه جوش کرد ز خاک و درخت آب حیات
هوش مصنوعی: جهان پر از انسانها و موجودات زندهای است که مانند خضر (شخصیتی در ادبیات و فرهنگ ایران) با سبزیِ دل و زندگی پر از امید و نشاط، رشد کردهاند. این افراد همچون گیاهانی هستند که از خاک زندگی برمیخیزند و از آب حیات، زندگی دوباره و انرژی میگیرند.
ز لامکان برسیده‌ست حور سوی ملکز بی‌جهت برسیده‌ست خلد سوی جهات
هوش مصنوعی: از جایی که هیچچیز وجود ندارد، حوری به ملک آمده و بهشت از نبودن سبب، به سوی جهات دیگر گسترش یافته است.
طیور نعره ارنی همی‌زنند چراکه طور یافت ربیع و کلیم جان میقات
هوش مصنوعی: پرندگان نعرهای سر میدهند و این به خاطر آن است که بهار آغاز شده و موسی در مکان مقدس خود قرار گرفته است.
به باغ آی و قیامت ببین و حشر عیانکه رعد نفخهٔ صور آمد و نشور موات
هوش مصنوعی: به باغ بیا و روز قیامت را ببین؛ روزی که اختلال و هیجان ایجاد شده و مردگان زنده میشوند.
اذان فاخته دیدیم و قامت اشجارخموش کن که سخن شرط نیست وقت صلات
هوش مصنوعی: دیدیم که فاخته اذان میدهد و درختان سکوت اختیار کردهاند. حالا باید بدانیم که در زمان نماز، صحبت کردن مناسب نیست.