رباعی شمارهٔ ۱۶۰۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر حالتی از خواب و گمگشتگی هستند. شاعر می‌گوید که خواب او را به بند کشیده و دچار جنون کرده است. او احساس می‌کند که جانش از بدنه‌اش جدا شده و دلش را از خانه و آرامش دور کرده است. این توصیف‌ها نشان‌دهنده احساسی عمیق از سردرگمی و دوری از خود است.
ای خواب مرا بسته و مدفون کردهشب را و مرا بی‌خود و مجنون کرده
هوش مصنوعی: ای خواب، تو مرا در شب گرفتار و پنهان کردهای و به خاطر تو، من را دیوانه و بی‌خود کردهای.
جان را به فسون گرم از تن بردهدل را بستم ز خانه بیرون کرده
هوش مصنوعی: روح من به جادو و فریب از بدنم جدا شده و دل من را هم از خانهام بیرون کردهاند.