رباعی شمارهٔ ۱۶۰۸
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از دوستش می‌خواهد که بیشتر از حد و مرز بر او فشار نیاورد. او بیان می‌کند که این فشار و دمدمه‌ای که از طرف او به او می‌رسد، بر روی خود شاعر تأثیر منفی دارد. شاعر می‌گوید که جان و سر خود را برای دوست حاضر می‌کند تا از این دمدمه رها شود و بتواند آرامش خود را باز یابد.
ای دوست مرا دمدمه بسیار مدهکاین دمدمه می‌خورد ز من هر که و مه
هوش مصنوعی: ای دوست، خیلی در دمدمهها غرقم نکن، زیرا این دمدمهها به قدری بر من تاثیر میگذارد که هر کسی را تحت تأثیر قرار میدهد.
جان و سر تو که دم کنم پیش تو زهکز دمدمهٔ گرم کنم آب کره
هوش مصنوعی: من زندگی و جانم را فدای تو میکنم، چون میخواهم در گرمای حضورت، آب زندگیام را تازه کنم.