رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به روز الست اشاره دارد که به نوعی روز بیعت و تعهد است. او به بنده بودن خود اشاره کرده و میگوید که او را به عظمت خداوند خواندهاند. سپس از درونیات خود سخن میگوید و از نور و روشنی صحبت میکند که میخواهد به سمت او بیاید ولی در این مسیر دچار کجی و انحراف شده است.
ای روز الست ملک و دولت راندهوی بنده ترا چو قل هو الله خوانده
هوش مصنوعی: ای روز آغاز خلقت و حکمرانی، تو بندهای که خدا را شناختهای و به او ایمان آوردهای.
چون روشنی روز در آی از در منبین گردن من بسوی در کژ مانده
هوش مصنوعی: وقتی روز روشن میشود، بیایید و از در من وارد شوید. گردن من به سمت در کج شده و در انتظار وارد شدن شماست.