رباعی شمارهٔ ۱۶۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بلندی قامت یک سرو اشاره کرده و میگوید که زیبایی او مانند گلی است که لباسش پاره شده است. او از معشوقهاش میخواهد که یکی از آینهها را به خاطر خدا بردارد، تا او بتواند تصویر خود و زیباییاش را ببیند یا بشنود.
ای سرو ز قامت تو قد دزدیدهگل پیش رخ تو پیرهن بدریده
هوش مصنوعی: ای سرو، قامت تو سرشار از زیبایی است و گل، در برابر زیبایی تو شرمنده و ضعف خود را نشان میدهد.
بردار یکی آینه از بهر خدایتا همچو خودی شنیدهای یا دیده
هوش مصنوعی: یک آینه برای خدا بردار تا خود را همچون او ببینی، آیا این را شنیدهای یا دیدهای؟