رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به رابطه عمیق و عاشقانه خود اشاره می‌کند. او خود را به یک پیمانه شراب تشبیه می‌کند و معشوقش را به می یا جان آن پیمانه. شاعر می‌گوید که در این عشق، او مرده است اما معشوق زنده و پر از جان و زندگی است. به معشوق می‌گوید در وفا و صداقت صحبت کند، و در پاسخ می‌شنود که آیا دیوانه‌ای می‌تواند کسی را به حال خود رها کند؟ این ابیات نشان‌دهنده وابستگی عمیق و عشق پرشور است.
گفتم که توی می و منم پیمانهمن مرده‌ام و تو جانی و جانانه
هوش مصنوعی: گفتم که تو در حالت شراب و من در حال نوشیدن آن هستم. من دیگر وجودی ندارم و تو، روح و جان من هستی.
اکنون بگشا در وفا گفت خموشدیوانه کسی رها کند در خانه
هوش مصنوعی: اکنون به صداقت و وفا دست بزن، اما در این حین، خاموش باش. آیا کسی دیوانه را در خانهاش تنها میگذارد؟