رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق خود به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که به خاطر عشقش دیوانه شده است. او از معشوق می‌پرسد که آیا در خواب زنجیر او را می‌بیند یا نه. معشوق پاسخ می‌دهد که نباید به این افسانه‌ها توجه کند، چرا که دیوانگی و خواب کارهای فرزانه‌ای نیست.
گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانهزنجیر ترا به خواب بینم یا نه
هوش مصنوعی: به عشق تو دیوانه شده‌ام و از خود بیخود. از خود میپرسم آیا میتوانم در خواب تو را ببینم یا نه؟
گفتا که خمش چند از این افسانهدیوانه و خواب خه‌خه‌ای فرزانه
هوش مصنوعی: او می‌گوید که چرا به این داستانهای بیمعنی و خوابهای عجیب و غریب ادامه میدهی؟