رباعی شمارهٔ ۱۶۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم جاودانگی و زوال ناپذیری اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ما باید کهنه و دیرینه باشیم و از آغاز جهان تا همیشه مسیری بی‌پایان را تجربه کنیم. او به ترکیب عدم و وجود اشاره کرده و می‌گوید که این مسیر نه تلخ است و نه شور، بلکه شیرین است. در واقع، این شعر بر لذت و زیبایی زندگی تأکید دارد.
ما را می کهنه باید و دیرینهوز روز ازل تا بابد سیری نه
هوش مصنوعی: ما را باید از تجارب و سنن قدیمی و کهنه آشنا کرد و از زمانی که دنیا آغاز شده تا همیشه، بی‌پایان باید به یادگیری ادامه دهیم.
خم از عدم و صراحی از جام وجودکان تلخ نه و شور نه و شیرینه
هوش مصنوعی: از عدم خم و از وجود صراحی درست شده است، این نوشیدنی نه تلخ است و نه شور و نه شیرین.